کارت تبریک تولد پسرم، با نامه‌ای که بزرگ شدنش را جشن می‌گیرد

چیزی که در او دیده‌اید و به آن افتخار می‌کنید، غیر از نمره و موفقیت. مهربانی‌اش، صبرش، یا کاری که بی‌آنکه کسی بخواهد انجام داد. پسرها کمتر از پدر و مادرشان چنین حرفی می‌شنوند و برای همین بیشتر یادشان می‌ماند. نامه‌ی این کارت همین را می‌گوید.

گرم، ولی نه آن‌قدر احساسی که پسر نوجوان یا بزرگسال معذب شود. یادی از بچگی، یک جمله‌ی افتخار، و این‌که در خانه همیشه باز است. نامه‌ی این صفحه همین سه را دارد و از طرف مادر و پدر به یک اندازه درست است.

اگر پسرتان نوجوان است، اول از خودش بپرسید. خیلی از نوجوان‌ها از تبریک عمومی پدر و مادر خجالت می‌کشند. کارت را خصوصی بفرستید؛ اگر خودش خواست، در استوری‌اش می‌گذارد.

بله، حتی اگر جوابش فقط یک «مرسی» باشد. نوجوان‌ها خیلی چیزها را می‌خوانند و به رویشان نمی‌آورند. نامه‌ی کوتاهی که با اسم خودش شروع شود و بگوید به او افتخار می‌کنید، معمولاً بیشتر از آنچه نشان می‌دهد اثر دارد.

روی گوشی خودتان بازش کنید و کنار هم ببینید. پاکت را بگذارید خودش با انگشت باز کند و نامه را برایش بخوانید. اگر خیلی کوچک است، طرح فضانورد یا کشتی دزدان دریایی را انتخاب کنید.

هر طور که خودش اسمش را می‌نویسد. هر دو کار می‌کنند و اسم همان‌طور که تایپ کرده‌اید روی پاکت و اول نامه می‌آید. نیم‌فاصله هم حفظ می‌شود، پس اسمی مثل علی‌رضا درست همان‌طور که نوشته‌اید دیده می‌شود.